ساباط در معماری سنتی

     ۱۳۹۴-۰۴-۲۷

114783_cyKWb6PU

معنای لغوی ساباط در لغت نامه ی دهخدا پوشش یا رهگذر بوده است. بالائی که زیر آن راه بود.

ساباط: کوچه ای سر پوشیده که هم در شهرهای گرمسیری و هم سرد سیر به چشم می خورد.

در شهرهای گرمسیری مجبور بودند کوچه را تنگ و دیوار را بلند بگیرند و برای ایجاد سایه ساباط می گذاشتند.

همانند دالانی میماند مابین کوچه اصلی تا درب ورودی بنا که هم برای حفظ حریم خصوصی بنا ساخته می شده و هم به عنوان سایه بان در مناطق گرمسیر و به عنوان یک محافظ در برار سرما در مناطق سردسیر.این سازه به دلیل نیمه پوشیده بودن در تابستان به پدید آمدن کوران هوا منجر می شده است که هوای درون ساباط را از بیرون آن خنک تر می کند. همین نیمه پوشیده بودن در زمستان به گرم تر شدن هوای درون ساباط از بیرون آن می انجامد. گاهی این ساباط ها  ورودی چند خانه را مجتمع شده است که از نظر افزایش حس همسایگی و همبستگی محله ای حائز اهمیت است.

وجود ساباط در بناهای قدیمی به این معناست که معماری سنتی تا چه میزان به حفظ آرامش و آسایش که یکی از مهم ترین اصول های معمای می باشد اهمیت می داده است.

در معماری سقف‌های آجری ساباط ها می‌توان اوج هنر معمار‌های ایرانی را دید.

 

دیدگاه خود را بیان کنید

@

نرم افزار پیشنهادی