جایگاه آب در معماری

     ۱۳۹۴-۰۳-۰۸

HM-20136931720072162071390804220.257

درک مفهوم آب در معماری:

همان درک «معماری آب» است : درک قوانین فیزیکی رفتار آب ، احساسات ما در مقابل کنش و واکنش آب ، و مهم تر از همه ، نقش و تمثیل و ارتباط آن با زندگی انسان ها . «موریل روکیسر» می گوید : «جهان هستی ، نه از اتم ها که با افسانه ها بنا شده است» . آب نیز چنین است ؛ نه فقط ترکیبی از مولکول های اکسیژن و هیدروژن ، بل مضمون مجموعه ای از قصه هاست . طراح و معماری که آب را در مجموعه خود وادار می کند ، گنجینه ای از خصوصیات فیزیکی ، اسطوره ها و تمثیل ها را به خدمت می گیرد که به کار او قدرت و غنا می بخشد . رتباط کنونی ما با آب میراث پیوند کهن انسان با آن است . گذشت قرن ها ، تمثیل ها را قوت بخشیده و آن را از جزر و مد هزاره ها مصون نگاه داشته است .

آب ، آن طور که در طبیعت است ، پاک و مقدس خوانده می شود و از مراقبت و مواظبت آدمی برخوردار است . گرچه رفتارهای پیچیده آب در معادلات ساده نمی گنجد ، اما آگاهی از صفات آن یکی از پایه های مهم طراحی با آب است .

آب به همه اشکال خود ، یخ ، مایع و بخار ، می تواند در طراحی مورد استفاده قرار گیرد . آب در این سه حالت می تواند در خود جریان یابد ، راکد بماند ، به آزادی حرکت کند ، بخار شود ، به شکل توده یخ در آید ، به صورت مه بالا رود ، چون آبشار می ریزد ، مثل فواره بجهد و یا مانند باران ببارد . آب غالبا به شکل مایع است ، اما صورت یخ و بخار آن نیز باید مورد توجه قرار گیرد ؛ زیرا معماری بخشی از طبیعت پیرامون ماست که سخ و بخار نیز در آن حضور دارد . تکمیل یک کاتالوگ کامل تصویری از آب ، تقریبا الگوی کامل طبیعی زمین را می طلبد . سطوح براق ، ساکت و دست نخورده دریاچه های سرزمین های شمالی گویی بهشت را در خود منعکس دارد.

جویبارهای جنگلی در میان بوته های متراکم «آپالاچی» گم می شوند . آبشارهای کوچکی که بعد از بارندگی در جنگل های «ونزوئلا» زاده می شود ، پیرامون خود را مه آلود و آسمان را به سکوت دعوت می کند و مهمی که از دریا برمی خیزد به زحمت از صخره های ساحلی ایرلند عبور می کند و مانند شجی به آرامی از فراز تپه ها و دره ها به خشکی می خزد.

ارتباط آب و معماری:

جایگاه آب در معماری: تحقیقاتی که ارتباط معماری و آب را معین می کند ، هر چند پدیده های جذاب فیزیکی و طبیعی را در نظر دارد ، اما نباید مفاهیم ذهنی ، اسطوره ها و سنت ها را نیز نادیده بگیرد . ار معماری و آب با دقت و به شیوه ای خلاق در هم آمیزند ، نیروی نهفته ای که از این آمیزه متولد می شود ؛ وصف نشدنی و نامحدود است . دنیای آب به ناگریز از تمامی فرهنگ ها گذر کرده و هر فرهنگ با زبان و شیوه خود ، آن را در طراحی محیط زیست و مسکن جای داده است . اسطوره های آب و سهم آن در معماری از سرزمین مه آلود «سوزو» تا جنگل های انبوه آمازون دیده و شنیده می شود . باغ های ژاپنی ، پارک های ایالت تگزاس ، منظره سازی های انگلیسی ، آسمان خراش های هنگ کنگ و گذرگاه های ونیز ، تماما با عنصر آب هویت یافته اند . با این همه در رم است که مفهوم حقیقی «اودیسه» آب و تلفیق کامل معماری و آب شکل گرفته است .

آب در رم شهرها و خانه ها را در آغوش دارد . در کوچه قدیمی «ویا وی وینچنزو» و در میان ساختمان های پر جمعیت ، انعکاس دور صدای آب از میان دره باریکی شهر در آن خفته است به گوش می رسد . خیابان به ورودی کلیسای «وینچنزو آناستازیو» با ستون های شیوه «کورنتین» منتهی می شود که خود ضلعی از میدان است . در آسته ورود به میدان آن زمزمه دور ، قوت گرفته به غرشی خفیف بدل می شود و کمی بعد در روشنایی تند آفتاب ناگهان همهمه غوغایی آب احساسات شما را بر خواهد انگیخت و آب در حجمی روشن و باز به همه سو جاری است . در این جاست که فواره ای «تروی» فاتح دلپذیر میدان به طور کامل به چشم می دید و مالک تمامی توجه و ستایش شما می شود . و آب ، ورو نشاط انگیز خود را به فضای شهر اعلام می کند.

معمار این فواره «نیکولا سالوی» که در سال ۱۷۶۲ م ساخت آن را به پایان برد ، آن را به گونه ای طراحی کرده که نماد با شکوهی از چرخه آب باشد . گویی می خواسته نظریه هموطن خود «جیووانی پولنی» را در مورد چرخه آب ستایش و اثبات کند .

دیدگاه خود را بیان کنید

@

نرم افزار پیشنهادی